GAiN (Global Aid Network)
is een wereldwijde organisatie die
Gods liefde uitdraagt door noodhulp
en ontwikkelingsprojecten.

Reisverslag Servië 10-17 juli 2017

Afgelopen zomer zijn wij met een groep van GAiN naar Servië gegaan. Hieronder een reisverslag geschreven door Willeke ’t Jong

Maandag 10 juli 2017

Vandaag is het zover: We gaan naar Servië!

Op het vliegveld aangekomen rond half 2 ontmoet de groep elkaar. In totaal zijn met 7 deelnemers en 1 reisleidster. We hebben er allemaal ontzettend veel zin in. We kunnen haast niet wachten. Helaas is er wat vertraging. O nee…de verkeerstoren moet worden ontruimd en er vallen vluchten uit, maar vast niet die van ons. Nog even geduld hebben en dan mogen we. En dan komt toch dat nare bericht: Vlucht naar Belgrado is geannuleerd.

Teleurgesteld lopen we met elkaar naar de bagageruimte om de spullen op te halen. Bij de Starbucks hebben we met elkaar overlegd wat we zouden gaan doen. Willeke en Heleen hebben in de tussentijd nog even Omroep Brabant te woord gestaan die een nieuwsitem kwam maken op de luchthaven.

Uiteindelijk zijn we rond 19.00 uur weggegaan. Allemaal een andere kant op. Rond half 10 kregen wij van GAiN bericht dat we de volgende ochtend alsnog zouden vertrekken naar Servië!

Dinsdag 11 juli 2017

Vanmorgen ging heel vroeg de wekker. Snel naar de trein. Niet iedereen uit onze groep had dezelfde route. Eén van de deelnemers kon helaas niet meer mee. Twee deelnemers (Bram en Eleanne) zijn via Istanbul gevlogen.  En vier deelnemers (Heleen, Mirjam, Willeke en Jeroen) en de reisleidster (Elseline) zijn via de trein naar Düsseldorf gegaan, vanaf daar met het vliegtuig naar Montenegro en toen door naar Servië.

In Servië aangekomen, werden wij opgehaald door Pastor Jan. Hij bracht ons naar Backa Palanka. Daar aangekomen hebben we even de kamers verkend en avond eten op. Daarna heerlijk stukje wandelen, watermeloen eten en naar bed. Morgen naar de vluchtelingen.

Woensdag 12 juli 2017

Vanmorgen om 8.30 uur met de groep aan het ontbijt in de kerkzaal. Vervolgens alles klaarmaken om naar de ‘Loods’ te gaan. In deze loods staat alles opgeslagen. Wij hebben ongeveer 60 gevulde toilettassen gepakt om uit te delen.

Voordat we naar het vluchtelingenkamp gingen, zijn we langs gegaan bij het Rode Kruis. We hebben daar rollators, bloeddrukmeters en glucose strips achtergelaten.

Een aantal medewerkers van het Rode Kruis en Odette (een Nederlandse vrouw die nu anderhalf jaar in Servië woont) gingen mee naar het vluchtelingenkamp. Het is het kamp ‘Principal’ vlakbij de Kroatische grens. De kinderen waren erg blij om ons te zien. Ik heb met een paar mensen gesproken. Bij veel mensen mochten we ook even in de kamer kijken en kregen we wat te eten en te drinken aangeboden.

’s Avonds hebben we als groep een spel gedaan om even met elkaar te ontspannen, na een intensieve dag.

Donderdag 13 juli 2017

Vanmorgen weer naar de loods om spullen te halen. Dit keer hebben we schoenendozen, shampoo en zeep gehaald. Ook hebben we fruit meegenomen van de markt.

Samen met Pastor Jan en de groep zijn we naar Sombor gegaan. Daar hebben we de spullen uitgedeeld. Het was erg gaaf om te doen. Gezinnen waren erg blij en de kinderen dankbaar.

Een paar toffer ervaringen op dit kamp:

  • Er werd geknikkerd en kunstwerken gevouwen van vouwblaadjes. Er was een jongetje uit Afghanistan, hij wilde graag naar Nederland toe. Hij vroeg dan ook van alles over Nederland.
  • Ook zijn wij met een deel van de groep bij een groot gezin op de kamer geweest. Daar hebben we getekend, met elkaar gekletst en één of ander komkommersapje gedronken. De mensen zijn erg gastvrij.

’s Avonds hebben wij als groep de avond ontspannen afgesloten door een stukje te wandelen en een spelletje te spelen.

Vrijdag 14 juli 2017

Weer de dag begonnen met een heerlijk ontbijt. Dit ontbijt werd klaargemaakt door Watta. We kwamen niets te kort. Ook het avondeten maakte zij. We zijn erg verwend.

We hebben pakketjes klaargemaakt met kleding, zeep, shampoo en schoenen.

De kleding werd uitgezocht in de loods door Jeroen, Eleanne, Elseline en Nada (De vrouw van pastor Jan). De schoenen hebben Mirjam, Heleen, Bram en Willeke gekocht in een plaatselijke schoenenwinkel. Zij wist niet wat haar overkwam!

Met elkaar zijn we naar de Idea in Sid gegaan, nadat we Odette weer opgehaald hadden bij het Rode Kruis. Bij de Idea hebben we pakjes drinken en chocolade opgehaald om uit te delen.

Bij het motel aangekomen, hebben we eerst het drinken en de chocolade uitgedeeld. Vervolgens was het de bedoeling om bij de benzinepomp de pakketten uit te delen. Helaas werd Pastor Jan 3x aangesproken dat dit niet mocht.

In dit kamp was iedereen een beetje verspreid. Sommigen gingen met de mensen mee naar hun kamer of stonden buiten spelletjes te doen. Ook stonden er een aantal muziek te maken.

In dit Motel zijn veel christelijke vluchtelingen. Zo konden wij ook over God spreken. Dat is erg fijn om hen te bemoedigen in hun omstandigheden.

Samen met Odette ben ik (Willeke) nog naar binnengegaan bij een gezin. Het was een erg klein kamertje voor 4 personen. Zij hadden geluk, want ze konden alleen zijn. In de andere kamers was het vaak veel drukker en sliepen er soms wel eens twee gezinnen in één kamer.

In het Motel hebben wij (Elseline, Odette en ik) een bijzonder ontmoeting gehad met een jongen. Het was een jongen van ongeveer 16 jaar. Hij was alleen gevlucht, zijn ouders zijn beide door de taliban vermoord. Tijdens het vluchten is hij meerdere keren in aanraking gekomen met de politie. Hij was die dag net aangekomen in het kamp. Hij was erg moe, maar blij om van ons een stukje vrolijkheid te mogen zien.

’s Avonds hebben wij als groep helaas al afscheid moeten nemen van Eleanne en Bram. Zij gingen twee dagen eerder weg in verband met andere plannen.

Zaterdag 15 juli 2017

Ook deze ochtend zaten wij weer aan de ontbijttafel. Dit keer zonder Eleanne en Bram.

Na het ontbijt zijn wij weer naar de Idea gegaan om pakketjes te maken voor de Roma’s. We hebben sommigen schappen leeggekocht.  We hebben namelijk 45 pakketten gemaakt met:

  • Rijst
  • Wasmiddel
  • Suiker
  • Boter
  • Olie

Na het vullen van de tasjes, zijn we nog een keer naar het Motel geweest.

Daar kwamen we weer die jongen van 16 tegen. We hebben voor hem en met hem mogen bidden. Dit was een mooi moment. Daarna kwamen er nog meer jongens bij zitten. We zijn met hen gaan kleuren. De jongens vonden het erg leuk!

Op een gegeven moment zijn we nog bij een gezin naar binnen gegaan. Dat was een christelijk gezin. Ook daar hebben we mogen bidden voor hen en de situatie waarin zij zitten.

Het is bijzonder om in de kampen rond te mogen lopen en een stukje liefde van God uit te mogen delen. Niet altijd met woorden, maar juist met daden.

Zondag 16 juli 2017

Vandaag was een uitslaapdagje. We hebben heerlijk onze rust genomen en hebben op Pastor Jan gewacht. Hij was Elseline alvast naar het vliegveld brengen. Ook zij had nog andere plannen waardoor ze eerder moest vertrekken.

Zodra pastor Jan weer bij ons was zijn we met hem naar de Roma’s gegaan. Daar hebben wij de pakketjes van de dag ervoor uitgedeeld. We zijn met elkaar een huisje ingegaan waar een moeder woonde met een aantal kinderen. Twee van haar kinderen (18 en 16 jaar) hadden net hun eerste kindje gekregen. Jeroen en ik hebben aan die twee meiden  luiers, doekjes en voeding gegeven.

Het was een hele ervaring. Ik wist niet dat deze mensen zo afgezonderd leven en zo primitief.

Ik vond het mooi om te zien dat ’s middags in de kerk één van deze Roma’s ook in de kerk aanwezig was.

De kerkdienst, die geleid werd door pastor Jan was erg divers. Wij mochten ook een stukje vertellen over wat wij die week meegemaakt hadden. Omdat ons team veel van zingen houdt hebben we ook wat liederen gezongen, waarvan ook in het Servisch. Dit werd goed ontvangen.

Na de kerkdienst nog even wat gegeten, spullen ingepakt en richting bed. De volgende ochtend zouden we namelijk al vroeg moeten vertrekken naar het vliegveld.

Maandag 17 juli 2017

Vandaag vroeg in de bus naar het vliegveld. Pastor Jan heeft ons gebracht.

Wat hebben wij een mooie reis meegemaakt. Veel gezien, veel mensen gesproken, veel indrukken.

Groet,

Willeke ‘t Jong

Tags: ,

Rubrieken: Nieuws

Reageer op dit bericht